Fotoreis Madeira – licht, regen, mist en magie op het eiland van vier seizoenen

Door begeleider: Marc Scheltens

Madeira is een eiland dat je als landschapsfotograaf uitdaagt, verrast en beloont op de meest onverwachte momenten. Het weer verandert sneller dan je jas kan drogen, het licht speelt verstoppertje met dreigende wolken en achter elke haarspeldbocht wacht een nieuw decor.

Tijdens onze recente fotoreis kregen we álles wat Madeira te bieden heeft: zon, mist, stortbuien, lost & found-momenten, stille valleien, explosies van kleur tijdens zonsondergang én onvergetelijke wandelingen door oeroude bossen.

En dat maakt Madeira precies wat het is: een bestemming waar elke stap een foto waard is.

Aankomen tussen regenbuien en taart als lunch

Na een veilige vlucht, een snelle passage door het vliegveld en een wonder boven wonder níet kwijtgeraakte koffer (!) reden we naar onze eerste accommodatie: een botanische tuin met kleine huisjes verscholen tussen tropisch groen.

Bij het restaurantje aan het begin van de lavada bleek de kok een weekend vrij te hebben. Dan maar taart als lunch – ook fotograferen moet wel eens wijken voor improviseren. Terwijl we de laatste kruimels wegwerkten, opende de hemel zich. Regen. Veel regen.

Pas tegen zonsondergang brak de lucht open en kleurde de hemel boven Miradouro de São Cristóvão zachtroze. De eerste geslaagde foto’s waren binnen.

Noordkust, rotsen en een onverwachte ‘inspectie’

De volgende ochtend stonden de beroemde rotsen van Ilheus da Ribeira da Janela op het programma. Subtiele pastelkleuren in de lucht maakten de sfeer bijna mystiek. Terug bij het hotel voerde de reisbegeleider nog een ongeplande bodemtest uit op het natte pad – resultaat: twee schaafwonden en een broek minder, maar de camera’s overleefden het gelukkig allemaal.

Daarna trokken we langs de ruige noordkust, met stops in kleine dorpjes, scherpe klifkanten en uitzichtpunten die zelfs in zware bewolking indrukwekkend blijven. Het was een dag vol subtiel licht, korte buien en lange sluitertijden.

Fanal: wachten, kijken, hopen… en zeiknat worden

Fanal is een van de meest magische plekken van Madeira: een oud laurierbos waar mist en licht samen een sprookjesdecor vormen. Alleen: je moet geluk hebben.

Toen wij aankwamen stortregende het en was het parkeerterrein afgeladen met doorweekte toeristen en paraplu’s die het niet hadden volgehouden. Maar geduld wordt beloond: rond 11:45 vielen er gaten in het wolkendek en konden we het veld op.

Soms hing de mist precies goed, soms was hij weg en soms werden we opnieuw drijfnat. Maar die korte momenten van diffuus licht tussen de oude bomen maakten de hele onderneming de moeite waard. Daarna verkenden we Bica da Cana, een waterval die verrassend droog stond na al die regen, en de westkust waar zon en harde wind ons eindelijk lieten opdrogen.

Lavada’s, fotobespreking en een zonsondergang vol drama

Op een dag vol wisselvallig weer kozen we voor een lavada-wandeling: perfect voor compositietraining, spelen met perspectief en creatieve opdrachten. Tijdens de fotobespreking wisselden zon, regen en wind elkaar in hoog tempo af.

De zonsondergang keken we vanaf het uitzichtpunt in het dorp. Zware regenfronten dreven onze kant op maar precies op het juiste moment brak het licht door. Een paar minuten gouden gloed – en toen kwam de bui. Timing blijft alles.

Een droge zonsopkomst? Het kan!

Ondanks de slechte voorspelling reden we vroeg in het donker naar Ponta do Rosto, een plek waar de lagen in het landschap prachtig uitkomen. Tot twee kilometer voor het uitzichtpunt regende het, maar precies tijdens de ‘zonsopgang’ bleef het droog. Een zacht kleurverloop boven de oceaan maakte het vroeg opstaan meer dan waard.

Daarna vervolgden we onze route naar Miradouro da Eira do Serrado – een vallei omringd door steile bergwanden waar ooit nonnen zich verscholen voor piraten. Vandaag is het vooral een spectaculair panorama waar je camera zich vanzelf naar richt.

Mistjacht op de hoogvlakte – en een boottocht als bonus

De volgende ochtend stond opnieuw Fanal op de planning, maar deze keer zonder de mist die we hadden gehoopt. Toch leverden de kronkelende bomen, grillige heuvels en donkere silhouetten genoeg materiaal op.

’s Middags voeren we met een catamaran de oceaan op. Tussen de schuimkoppen verschenen enkele vinnen van pilootwalvissen – klein, sierlijk en razendsnel. Geen spectaculaire serie, maar wel een bijzondere ervaring.

Funchal: fruit met peper, beschilderde deuren en een persoonlijke zegen

Een dag later trokken we Funchal in. Op de markt proefden we papaya met peper, verschillende sausjes en eindigden we met een suikerriet-pepermix die meteen in de mond explodeerde.

Onderweg hielpen we een oud vrouwtje dat worstelde met haar karretje op de trap. Ze bedankte ons uitbundig en gaf een met de hand geschreven kaart mee. Volgens Google Translate: een zegen voor voorspoed. Een onverwarmd, maar prachtig moment.

Zonsondergang met vertraging – maar ze kwam

Na de drukte van de stad reden we naar de Ponta de São Lourenço voor de zonsondergang. Twintig minuten voor het moment suprême begon het te regenen. Toch bleven we wachten, in de auto, stug volhoudend.

En het gebeurde weer: net na zonsondergang kleurde de lucht alsnog diep roze en paars. Geduld wordt op Madeira vaak beloond.

Laatste dag: nog één keer die gouden gloed

Op de laatste ochtend reden we terug naar hetzelfde uitzichtpunt – en opnieuw werden we getrakteerd op subtiele kleuren en zacht licht. Het perfecte afscheid van een eiland dat ons elke dag had uitgedaagd en verrast.

Daarna pakten we in, deden een laatste fotobespreking en genoten van een late lunch voor we richting luchthaven reden. De vlucht vertrok op tijd en om 01:15 stond iedereen weer thuis.

Waarom Madeira zo’n perfecte fotoreis is

• Vier seizoenen in één dag = constant nieuw licht.

• Spectaculaire locaties zonder extreem lange wandelingen.

• Oeroude bossen, ruige kustlijnen en diepe valleien.

• Uitdagend weer dat je fotografie écht vooruithelpt.

• Kleine groep, veel persoonlijke aandacht.

Ga je mee in 2026?

Madeira maakte het ons niet makkelijk – maar wel onvergetelijk. Het eiland is grillig, groen en fotogenieker dan veel mensen denken. Wil jij dit zelf ervaren? De data voor 2026 staan online en de groep blijft bewust klein.

Wacht dus niet te lang als je verzekerd wilt zijn van een plek.

(foto’s hieronder zijn een combinatie van iphone, camera en drone foto’s). 

Andere bestemmingen die je interessant kunt vinden