Ruig, onvoorspelbaar en onvergetelijk – mijn week op de Faeröer

Er zijn van die plekken waar je als fotograaf steeds opnieuw naar terug wilt. De Faeröer is zo’n bestemming. Geen dag is hier hetzelfde. Je rijdt een tunnel uit en ziet de zon doorbreken, vijf minuten later staat de lucht op standje apocalypse. En juist dat spel tussen licht, wolken, regen en ruige landschappen maakt dit tot één van mijn favoriete plekken om met een groep op pad te zijn. Afgelopen week was ik weer met zes enthousiaste fotografen op pad – en het was een geweldige reis.

Een chaotisch begin, zoals dat hoort

Het begon al goed: file richting Schiphol, een pruttelende huurauto op Vagar, overboekte hotelkamer… en dat allemaal nog voor middernacht. Gelukkig zijn dit precies de momenten waarop je elkaar leert kennen en het ijs breekt. De eerste lachsalvo’s klonken al op de parkeerplaats bij de supermarkt. We kwamen uiteindelijk allemaal aan, iedereen met een kamer, en ik met een andere locatie. Ach, het hoort erbij. De Faeröer daagt je uit vanaf het eerste moment.

Licht over het meer, regenbogen bij Witches Finger

De volgende dag trokken we er meteen op uit. Zwaarbewolkt, maar droog genoeg om op pad te gaan. Vanaf Sornfelli genoten we van het uitzicht over de fjorden, daarna door naar het meer boven de zee – Sørvágsvatn. Wind tegen, zon mee. Wat een plek! Op de terugweg zagen we een regenboog precies boven de Witches Finger – dat soort momenten kun je niet plannen, je moet ze pakken. En deze groep deed dat. Statief neer, klik, kippenvel.

Saksun, kliffen en spontane zonsondergangen

Het weer bleef de rest van de week wisselvallig, maar we lieten ons niet tegenhouden. In Saksun kwamen we ondanks het nieuwe reserveringssysteem toch binnen, dankzij een praatje met de eigenaar. In Tjørnuvík speelden we met reflecties in het natte zand, in Gjógv beklommen we een berg voor zonsondergang, net op tijd om boven nog een gouden lichtshow mee te pakken. Zelfs een kleine sneeuwbui onderweg hield ons niet tegen – eerder maakte die het uitzicht alleen maar indrukwekkender.

Drangarnir – de beklimming meer dan waard

Één van de hoogtepunten was voor mij de tocht naar Drangarnir. We werden met de boot afgezet, liepen via een pittige klim naar de beroemde grot en het uitzichtpunt op de rotsbogen. Terwijl iedereen zijn plek zocht voor die ene perfecte compositie, keek ik even rond. Wind, golven, stilte, pure schoonheid. Dit is waarom ik dit werk doe.

Nachtfotografie en noorderlicht

Het weer bleef verrassen. Tijdens een rit naar het hotel spotte ik noorderlicht. Niet heel fel, maar zichtbaar. Ik twijfelde geen moment, haalde twee deelnemers uit bed en we gingen op pad. De lucht was niet spectaculair groen, maar de ervaring was onvergetelijk. Later in de week gebeurde hetzelfde: eten scoren lukte maar nét (dankzij een Thaise takeaway) en onderweg terug naar het hotel verscheen het noorderlicht opnieuw. Dan ben ik misschien even geen gids maar gewoon een blij kind met een camera.

Kalsoy in de storm

De overtocht naar Kalsoy was nat, winderig en zwaar – maar ook episch. We bereikten de vuurtoren nauwelijks, het uitzichtpunt was door de wind niet bereikbaar. Toch zette iedereen door. We trotseerden windkracht 9 en maakten foto’s van de Kopakonan terwijl de golven uit elkaar spatten. De sfeer in de groep was top. Geen gezeur, alleen maar enthousiasme.

Nieuwe plekken ontdekken op Sandoy

Op de voorlaatste dag ontdekte ik zelf ook iets nieuws: het eiland Sandoy, bereikbaar via een gloednieuwe tunnel. Hier trokken we onder een blauwe hemel langs stille meren en lege landschappen. Een prachtig uitzichtpunt bij Utsýni, regenbogen in de verte – terwijl het op de andere eilanden regende, zaten wij in de zon. Pure beloning na een paar intensieve dagen.

Dankbaarheid en fish & chips

De laatste avond dineerden we bij Rose – fish & chips, sterke verhalen en een dankbare sfeer. Eén van de deelnemers gaf een mooie speech, ik bedankte de groep. Want wat een team: flexibel, creatief, avontuurlijk. Precies het soort mensen waarmee ik graag op pad ga. Geen klaagzang bij regen, alleen maar kansen zien. En véél gelachen.

De Faeröer is niet voor iedereen. Maar voor wie houdt van rauwe natuur, snel veranderend licht, landschapsfotografie van het hoogste niveau en een beetje avontuur: dit is de plek. En ik neem je er met liefde mee naartoe.

Andere bestemmingen die je interessant kunt vinden